Tuesday, October 14, 2008

Wildlife Messages 2007




नास्ति मात्रासमम् तीर्थम् नास्ति मात्रा समागतिः ।
नास्ति मात्रासमम् त्राणम् नास्ति मात्रा समःप्रपा ॥

ತಾಯಿಗೆ ಸಮನಾದ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ, ತಾಯಿಗೆ ಸಮನಾದ ಆಶ್ರಯ ಬೇರಿಲ್ಲ
ತಾಯಿಗೆ ಸಮನಾದ ರಕ್ಷಕರಿಲ್ಲ ತಾಯಿಗೆ ಸಮನಾದ ಅರವಟ್ಟಿಗೆ ಬೇರಿಲ್ಲ.

ಬುಧವಾರ, ೨೬ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೦೦೭

ಮಿತ್ರರೆ,

ತಾಯಿಯೇ ದೇವರು. ಅವಳು ಜ್ಞಾನದಾಯಿ, ಕರುಣಾಮಯಿ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲೆ, ತ್ಯಾಗಶೀಲೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ತಾಳ್ಮೆ ಅಪರಿಮಿತ. ಈ ಮಾತೃವಾತ್ಸಲ್ಯವನ್ನು ನಾವು ನಿಕೃಷ್ಟ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಅವುಗಳ ಜೀವನವೇ ವಿಚಿತ್ರ; ಎಷ್ಟೋ ಕಷ್ಟ-ಕೋಟಲೆಗಳ, ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗಳ ಹಾದಿ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಮ್ಮ ಕರುಳಿನ ಒಳಗೋಡೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ರಕ್ತವನ್ನು ಹೀರುತ್ತಾ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಕೊಕ್ಕೆಹುಳದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಆ ಹುಳದ ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಮಲದಲ್ಲಿ ಹೊರಬಿದ್ದು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮರಿಹುಳವಾಗಿ ಮೊಳೆಯುತ್ತವೆ. ಯಾರಾದರೂ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ, ಅವು ಪಾದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು, ಚರ್ಮವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ರಕ್ತವನ್ನು ಹೊಕ್ಕು, ಅಲ್ಲಿಂದ ರಕ್ತನಾಳಗಳ ಮೂಲಕ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಶ್ವಾಸಕೋಶವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಗಂಟಲಿಗೇರಿ, ನಾವು ಎಂಜಲು ನುಂಗಿದಾಗ ಅನ್ನನಾಳದ ಮೂಲಕ ಪುನಃ ಕರುಳನ್ನು ಸೇರಿ ಜೀವನಚಕ್ರವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತವೆ. ಕೊಕ್ಕೆಹುಳಗಳಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಜೀರ್ಣಾಂಗಗಳಿಲ್ಲ; ಸಂಪೂರ್ಣ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವುದರಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಲ್ಲ; ಇನ್ನು ಮಾತನಾಡಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಸ್ವರವೂ ಇಲ್ಲ; ನಡೆದು ಓಡಾಡುವುದೆಲ್ಲಿಗೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಕೈ-ಕಾಲುಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮೂಗು, ಕಣ್ಣು, ಧ್ವನಿ, ಕಿವಿ, ಕೈಕಾಲು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದ ಜೀವವೂ ಒಂದು ಜೀವವೇ? ಅದರದ್ದೂ ಒಂದು ಬದುಕೇ? ಎಂದು ನಿಮಗನ್ನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಆ ಕೊಕ್ಕೆಹುಳದ ತಾಯಿಗೆ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ತಾಯಂದಿರಂತೆ ಅವಳಿಗೂ ಆಸೆ_ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ತನಗಿಂತ ನೆಮ್ಮದಿಯ, ಸುಖಜೀವನವನ್ನು ಕಾಣಲಿ ಅಂತ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಪ್ರತಿದಿನ ೧೨೦೦-೧೫೦೦ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಹರಸುತ್ತಾಳೆ!

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಸಕಲ ಜೀವಕೋಟಿಗಳಿಗೂ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಭೂಮಾತೆಯಲ್ಲೂ ನಾವು ತಾಯಿಯ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅವಳನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತೇವೆ, ಅಗೆಯುತ್ತೇವೆ, ಗಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಕಡಿಯುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಒಡಹುಟ್ಟಿದ ಇತರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಕಾರಣವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇವೆ. ಆದರೂ ಭೂತಾಯಿ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ನಮ್ಮನ್ನು ಉದಾರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಎಂದು ನಾವು ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ.

ನಾವೆಲ್ಲ ಕೈಗೂಡಿಸೋಣ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಜೀವದ ಪ್ರತಿ ಅಣುಅಣುವೂ ಸುಖದಿಂದ, ಶಾಂತಿಯಿಂದ, ಸಹಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸುವಂತೆ ಮಾಡೋಣ.

ವಂದನೆಗಳು.

None could love more than our mother,
None could console, foster or feed more than our mother.


Tuesday, 25 September 2007

Dear friend,

Mother is the living god. She gives us knowledge; she is ever-loving, selfless, patient, sacrificing and pardons all our misdeeds. These virtues of a mother are seen in even lowly creatures. Their lifecycle is an arduous journey of innumerable obstacles and unexpected events. I will give the example of a hookworm that lives in our intestines. A hookworm lives by holding on to the inner surface of the small intestine and absorbing blood from us. Its eggs come out in the faeces and they hatch into larvae on the ground. When anybody steps on them, they immediately attach themselves, pierce through the skin of the sole and enter the blood stream. Then they go to the heart, thence to the lungs and crawl up the throat. When we swallow, they find their way into the food pipe and reach the intestines, again to start a new life. They lack a digestive system of their own; as they live in the complete darkness of the gut, they do not have eyes; they have no friends, so are deaf and dumb; they do not have to move around, so are devoid of hands and legs. Now, tell me: here is an animal without eyes, nose, ears, voice and both the limbs. Do you think that with all these deficiencies anyone can lead a life? Is there is any purpose in their life? But, the mother of a hookworm like any mother has ambitions: She wishes all her children to live a more happy and contented life than her. So she lays more than 1200 eggs daily and blesses them!

We see the same motherly virtuousness in the Mother Nature. She too has given birth to millions of lives on this Earth and nurtures them all with equal love and affection. Everyday we torture, humiliate and dig wounds on her body and kill the other lifeforms unscrupulously and without purpose. Mother Earth bears with all our mischief with endurance and forgives us. But for how long?

Let us join hands to make our only Earth, a place where all elements of life can live in health, happiness and harmony.

Thank you.

Dr. S V Narasimhan VIRAJPET 571 218 India. drnsimhan@yahoo.com

The Wildlife Message Cards are individually hand-painted and sent free to individuals throughout the world to mark the Wildlife Week.
Please write to the above address to be a proud recipient of these cards every year.
Total of hand-painted cards made: this year 2300; in 23 years 47,550.
Total recipients: this year 1170; in 23 years 6660.

Please send more stamps to reduce my burden on postage.

3 comments:

goooooood girl said...

i like......

Anonymous said...

Dear Dr.Narasimhan,

Just impressed by the posts. Keep them coming. Its for sure going to inspire a lot of us.

By the way, I was wondering if the title should have been "Wildlife Messages 2008" instead of 2007? Just wondering.

Dinakar KR said...

Besides cards, I'd like to read about your interesting experiences in the forest when you went there to watch the birds or took the children there for awareness. Please share them with us in the blogs. I'm sure you will now have a digital camera too to shoot pictures in the forest and save them in your albums in your computer!!